Waarom moeilijk doen als het makkelijk(er) kan?

Je bent ze als mkb’er ongetwijfeld al duizenden malen tegengekomen: Nederlandstalige teksten doorzeefd met suf vakjargon en vage definities. Alles lijkt tegenwoordig agile te zijn. De ene na de andere organisatie ‘focust’ zich ‘met passie’ op de ‘customer journey’. En al je concullega’s ‘inspireren en verbinden’. Dat klinkt allemaal hartstikke interessant, maar wat wordt er nou eigenlijk mee bedoeld?

Toegegeven, bovenstaande is wat gechargeerd, maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel. Een teveel aan jargon komt de leesbaarheid en boodschap van een tekst vaak niet ten goede. IT en telecom is al complex genoeg en een overdaad aan nietszeggende termen werkt afleidend. Je wilt de lezer overtuigen van je boodschap, niet dat hij verstrikt raakt in een wirwar van vage benamingen en aan het eind met vragen overblijft.

Natuurlijk ontkom je er niet aan om af en toe jargon te gebruiken. Sommige termen zijn zo ingeburgerd in de markt dat een Nederlandse jip-en-jannekedefinitie alleen maar verwarring zou zaaien. En uiter’aard hangt het ook af van de doelgroep die je wilt aanspreken en de communicatiekanalen die je inzet. Volstrekt begrijpelijk en absoluut logisch. Je wilt immers de taal van de klant spreken. Maar die taal is vaak een stuk menselijker van toon dan menigeen denkt.

Stel jezelf eens de vraag: ‘wat lees ik liever? Onpersoonlijke teksten vol holle termen en jargon? Of teksten met een duidelijke en persoonlijke touch, waarin de schrijver zich identificeert met de leefwereld van de lezer en daar in duidelijke taal op inspeelt?

Met andere woorden: overdrijf niet. Houd het duidelijk. Blijf kritisch. En menselijk.

Vriendelijke groet,

Youri Jozee