Mijn vijf grootste taalergernissen

Net voor zijn vakantie schreef Joep onderstaande blog:

Ik kan er niks aan doen, maar taalfouten irriteren me. Ze trekken m’n aandacht; ze leiden me af. En zo moeilijk is het niet om ze te mijden. Vind ik.





Mijn vijf grootste taalergernissen:

  1. Samenstellingen
    Persoonlijk denk ik dat dit de meest gemaakte taalfout in Nederland is; twee woorden los van elkaar schrijven terwijl ze bij elkaar horen. Het is geen computer muis maar een computermuis; het is geen cola glas maar een colaglas. Heb je twee zelfstandige naamwoorden (dingen) die bij elkaar horen (onderwerp van de zin of lijdend voorwerp), dan schrijf je ze doorgaans aan elkaar. Twijfel je? Schrijf ze dan liever áán elkaar dan uit elkaar Meer uitleg hierover: https://onzetaal.nl/taaladvies/samenstelling

  1. Jou/jouw Je zou verwachten dat iedereen dit snapt; het wordt je geleerd op de basisschool. En doe je het nog fout op de middelbare school, dan heeft de leraar Nederlands je daar ongetwijfeld op verbeterd. De extra w hoort bij een bezittelijk voornaamwoord: ik geef jou de sleutels. Het zijn dan ‘jouw sleutels’. Wordt jouw gebruikt met een zelfstandig naamwoord erachter, dan voeg je de w toe: ‘Hier zijn jouw sleutels’. Hetzelfde geldt voor u en uw.

  2. Me als bezittelijk voornaamwoord
    Het lijkt iets wat de afgelopen jaren vaker voorkomt. Het gebruik van ‘me’ als bezittelijk voornaamwoord: ‘Dat is me fiets.’ Auw. Vaak willen mensen het woordje ‘mijn’ wat minder nadrukkelijk laten zijn. Kies in dat geval ‘m’n’, maar niet ‘me’. Mij of me zijn geen bezittelijk voornaamwoord. Punt.

  3. Hun als onderwerp
    Deze hoor je waarschijnlijk vaker dan dat je hem leest, maar elke keer is er een te veel. ‘Hun hebben er veel zin in.’ Gebruik ‘hun’ alsjeblieft nooit als onderwerp, maar kies voor zij of ze. Hun is óf een bezittelijk voornaamwoord, óf een meewerkend voorwerp. Opmerkelijk is dat de deze fout vaker wordt gemaakt zodra het onderwerp als eerste woord in de zin staat.

  4. Als/dan
    De als/dan-fout mag niet ontbreken in deze top-5. ‘Die laptop is slechter als die van mij.’ Het is slechter dán. Dus. Ook wel grappig dat sommigen het andersom fout doen. In de vergelijking ‘twee keer zoveel als’ gebruiken zij het woordje ‘dan’ met als argument dat het een toch meer is dan het andere. Dat gaat dus niet altijd op. ‘Dan’ is wel juist in zinnen met een vergrotende trap: ‘Hij is slimmer dan

Waarom zou je correct taalgebruik hanteren? Om te beginnen maak je een professionelere indruk. Ook komt je boodschap beter over. Een taalfout leidt namelijk af van de kernboodschap. Zonde, toch?

Vriendelijke groet,

Joep de Winter